Η 'Κεντρική Σκηνή' ακολουθεί τα όνειρα και τις ελπίδες μίας ομάδας νέων αλλά και αισιόδοξων μαθητευόμενων χορευτών! Στόχος τους...να γίνουν γνωστοί στον τόσο σκληρά ανταγωνιστικό κόσμο του επαγγελματικού χορού! Για να τον πετύχουν, θυσιάζουν τις καθημερινές απολαύσεις της ζωής, αφιερώνοντας τους εαυτούς τους στο μπαλέτο αποδεικνύοντας ότι είναι καλύτεροι...!!!
Η Jody, η Eva, η Maureen, ο Erik, ο Charlie και ο Sergei είναι οι πέντε νέοι χορευτές που διεκδικούν μία θέση στην αμερικανική σχολή μπαλέτου που διευθύνει ο αυστηρός Jonathan Reevers. Οι πέντε αυτοί πρωταγωνιστές διαφέρουν μεταξύ τους ως προς τα όνειρα, την αγάπη τους για τον χορό καθώς και για τον τρόπο ζωής τους.
Για την Jody, την βασική πρωταγωνίστρια της ταινίας, ο χορός ήταν κάτι το οποίο το ήθελε από πάντα και παρόλες τις αντιδράσεις των γονιών και των καθηγητών της. Κατάφερε να φτάσει στο τέλος και να κάνει τα όνειρα της πραγματικότητα! Είναι χαρακτηριστική η φράση της μητέρας της στην αρχή του έργου που την περίμεναν με τον πατέρα να βγει από την οντισιόν: "Είμαι κακή μητέρα που θέλω να μην περάσει?". Και ο πατέρας της απαντάει: "Εγώ διαφωνούσα από την αρχή!". Όταν η Jody κατάφερε να περάσει και να ξεκινήσει τα μαθήματα στην σχολή χορού, οι εντυπώσεις που είχε δημιουργήσει στους καθηγητές για το ταλέντο της δεν ήταν καθόλου ευχάριστες! Είναι χαρακτηριστική η φράση μιας από τις καθηγήτριες της σχολής: "Ποιός έφερε εδώ αυτή την ατάλαντη!". Απογοητευτικές ήταν και οι αντιδράσεις του διευθυντή της σχολής, ο οποίος καλώντας την στο γραφείο του, της λέει: "Δεν ευθείαζεις σωστά τα πόδια! Θέλεις πολλή δουλειά σ' αυτό! Και δεν έχεις τρομερά πόδια! Ενώ είσαι πολύ όμορφη, δεν έχεις το κατάλληλο σώμα! Σε 4 μήνες θα έχουμε την επίδειξη μπροστά σε 3000 άτομα. Την οντισιόν θα παρακολουθήσουν όλα τα μεγάλα ταλέντα της χώρας. Κι από ότι έδω δει μέχρι τώρα δεν μπορείς να πάρεις μέρος! Κι αν δεν είσαι τότε στη σκηνή δεν θα μπορέσεις να βρεις πουθενά δουλειά!"
Πριν όμως παει η Jody στην σχολή χορού , στην είσοδο του κτιρίου στην μέρα που πήγαινε να ενταχτεί στο δυναμικό της σχολής, συναντάει ένα από τα μεγαλύτερα αστέρια ,τον Cooper Nielson.Φοβερός χορευτής αλλά και γνωστός γυναικάς θα έλεγα!! Εκείνος τη βλέπει οτι δυσκολεύεται να κουβαλήσει τις βαλίτσες της και τη ρωτάει αν θέλει βοήθεια και εκείνη γοητεύεται μονο και μόνο που της μιλάει...Από αυτή τη σκηνή ισως ο θεατής αντιλαμβάνεται οτι κατι αρχίζει να γίνεται εδώ....
Η Jody, φαίνεται να είναι ερωτευμένη μαζί του κι εκείνος δεν δείχνει να του είναι τελείως αδιάφορη! Ένα απόγευμα, η Jody, πηγαίνει σε μία σχολή χορού για να μπορέσει να χορέψει χωρίς την πίεση των καθηγητών και των βημάτων του μπαλέτου! Εκεί συναντά τον Cooper, ο οποίος μετά την "προπόνηση", την οδηγεί σπίτι του! Ύστερα από αυτό το βράδυ, λίγο καιρό αργότερα ανακοινώνονται οι ρόλοι που θα αναλάβουν οι χορευτές για την μεγάλη εκδήλωση που θα γίνει στο τέλος της χρονιάς!Η Jody, ο Erik και ο Charlie, θα πρωταγωνιστήσουν στο νέο μπαλέτο του Cooper!Αυτή η επιλογή του Cooper, έκανε την Jody ακόμα περισσότερο να νομίζει ότι ο Cooper, αισθανόταν όπως εκείνη! Ευτυχώς για εκείνη (όπως αποδείχτηκε στο τέλος της ταινίας) έκανε λάθος!
Στην πραγματικότητα, ο ρόλος που διαδραμάτησε ο Cooper στην ζωή της Jody, ήταν διαφορετικός από αυτόν που νόμιζε αρχικά εκείνη! Ο Cooper, ήταν αυτός που πίστεψε από την αρχή στο χορευτικό ταλέντο της Jody και την ανέδειξε στο τόσο δύσκολο κόσμο του μπαλέτου! Την επέλεξε σαν βασική πρωταγωνίστρια στην εκδήλωση που έγινε στο τέλος της χρονιάς, αλλά της πρότεινε να είναι η βασική πρωταγωνίστρια στην νέα ομάδα μπαλέτου του που ξεκίνησε, ύστερα από μία μεγάλη επιχορήγηση που του έδωσε μία πλούσια θαυμάστρια του! Ο Cooper, ήταν ίσως ο μοναδικός μέσα στη σχολή που πίστεψε στο ταλέντο και στην ψυχή της Jody από την αρχή!
Αλλά εκτός από την Jody, υπήρχαν κι άλλοι που παιρνούσαν μαζί τους τις δικές τους αγωνίες! Η επόμενη βασική πρωταγωνίστρια της ταινίας είναι η Eva! H Εva δεν έχει καμία σχέση με τον χαρακτήρα της Jody! Για τον διευθυντή και τους καθηγητές της σχολής έχει το τέλειο σώμα, αλλά έναν δύσκολο αντιδραστικό χαρακτήρα! Δεν φοβάται να έρθει σε κόντρα σχεδόν με όλους τους καθηγητές! Όμως, όταν κάνει λάθος ξέρει να υποχωρεί! Δεν φοβάται να μιλήσει και να πει τι σκέφτεται είτε είναι σωστό είτε είναι ασέβεια προς τον ομιλητή της!
Στην αρχή την βλέπουμε να διαγωνίζεται για την αμερικανική σχολή μπαλέτου. Από τις αρχικές συζητήσεις με τους φίλους της παρατηρούμε ότι δεν έχει φιλοδοξίες και όνειρα αφού σκεφτόταν να μην πάει στην σχολή αλλά να δουλέψει σε ένα εστιατόριο.Η πρώτη συνάντηση της με την συγκάτοικο της την Maureen δεν ήταν πολύ καλή και γενικά η Eva άργησε να συμπαθήσει την Maureen. Στο πρώτο μάθημα είναι η τελευταία που πάει δέχοντας έτσι την επίπληξη του διευθυντή της σχολής και καθηγητή της . Γενικά η εμφάνιση της ήταν απαράδεκτη: Μασούσε τσίχλα και ήταν ντυμένη με διαφορετικό τρόπο από αυτόν που αρμόζει η σχολή και συγκεκριμένα ο κώδικας ντυσίματος της σχολής.
Δεν δίσταζε να σχολιάζει αρνητικά μεγάλους και καταξιωμένους χορευτές όπως τον Cooper Nielson και την Kathleen Dawnahiou. Αφού παρακολούθησε όμως την χορευτική παράσταση στη γιορτή της σχολής συνειδητοποίησε ότι αξίζει να προσπαθήσει. Έτσι στο επόμενο μάθημα έτρεχε για να είναι στην ώρα της και ήταν ντυμένη σύμφωνα με τον κώδικα ντυσίματος της σχολής. Όμως ξέρει να προστατεύει τους φίλους της και δεν διστάζει να έρθει σε αντιπαράθεση ακόμα και με τους καθηγητές για αυτούς, όπως έκανε και με Jody γιατί θεωρούσε άδικο να της κάνει συνέχεια παρατηρήσεις η δασκάλα της. Βλέπει τι περνάει η Jody και θέλει να την βοηθήσει και να την εμψυχώσει όσο καλύτερα μπορεί.
Εκείνη ήταν που πρότεινε να βγουν να διασκεδάσουν σε μπαρ. Αφού πέρασαν οι μέρες, τα αποτελέσματα για το ποιος θα πάει τι σε ποια χορογραφία βγήκαν και η Eva είχε δεύτερο ρόλο στη χορογραφία του Jonathan. Σε συζήτηση που είχε με τον Erik υποστήριξε ότι: «Για να πάρεις καλό ρόλο θα πρέπει να σε πάει το αφεντικό». Οι σχέσεις της με τον Jonathan συνέχισαν να παραμένουν στο ίδιο άσκημο επίπεδο και η Eva να αντιδράει σε ότι κι αν λέει ο Jonathan. Ίσως τα πράγματα να τα ξανασκέφτηκε όταν της μίλησε η δασκάλα της και της είπε ότι όλοι οι χορογράφοι θα είναι σαν τον Jonathan και ότι θα πρέπει να αποδείξει την αξία της χορεύοντας όσο καλύτερα μπορεί και όχι με το να τους κατηγορεί. Ακολουθώντας τις συμβουλές της αφοσιώθηκε ακόμα περισσότερο στον ρόλο της, αν και δεύτερος, κάνοντας πρόβες μόνη της στο σκοτάδι. Ο καιρός περνάει και βρισκόμαστε μία μέρα πριν την μεγάλη τελετή.
Πιστεύει ότι εκείνη ύστερα από αυτά που έκανε τον Σεπτέμβριο δεν της αξίζει να την διαλέξει ο Jonathan και λέει, ότι άρχισε πολύ καιρό πριν τα μαθήματα χορού και θα συνεχίσει να χορεύει και αφού τελειώσουν όλα. Η νύχτα πέρασε και η μέρα έφερε πολλές εκπλήξεις που κανένας δεν περίμενε αφού τον πρωταγωνιστικό ρόλο δεν τον χόρεψε η Maureen όπως ήταν κανονισμένο αλλά η Eva εντυπωσιάζοντας με τον ανάλαφρο τρόπο που χόρεψε . Ύστερα από αυτή την παράσταση και βγάζοντας ασπροπρόσωπο τον Jonathan καταφέρνει επάξια να κερδίσει μία θέση από στο μπαλέτο του. Κατάφερε τελικά να συμβιβαστεί με τους καθηγητές, τον διευθυντή και γενικότερα το εκπαιδευτικό σύστημα της σχολής, όπως δείχνει το χαμόγελο της με τον διευθυντή της στο τέλος της ταινίας. Το όνειρο έγινε πραγματικότητα αν και με δυσκολία λόγω της ιδιόρρυθμης συμπεριφορά της αλλά της άριστης τεχνικής της.
Η Maureen βρισκόταν στην σχολή από εννιά χρονών και όπως ήταν φυσικό είχε την καλύτερη τεχνική μέσα στη σχολή. Ήταν το πρότυπο των καθηγητών της σχολής και είχε μία σίγουρη θέση στην εταιρεία του Jonathan ( εικόνα ). Για να πετύχει είχε κάνει πολλές θυσίες. Οι σχέσεις της με τους υπόλοιπους μαθητές της σχολής δεν ήταν οι ιδανικότερες και ειδικά με την Eva που φάνηκαν να αντιπαθούν η μία την άλλη από την πρώτη τους κίολας συνάντηση. Ήξερε ότι είχε την καλύτερη τεχνική στη σχολή και αυτό την έκανε να φέρεται εγωιστικά σε όλους. Στην περίπτωση μάλιστα που η Jody πήγε στο γραφείο του Jonathan και εκείνος την έκανε να απογοητευτεί από τον εαυτό της και ειδικότερα το σώμα της, η Maureen αντί να την υποστηρίξει έκανε την εξής συζήτηση: Maureen: « Κι αν είχε δίκιο; » Jody: «Τι;» Maureen: «Ας είμαστε ειλικρινείς. Δεν είσαι σαν τα πιο πολλά κορίτσια εδώ. Υστερείς πολύ στην τεχνική σε σχέση με τις άλλες. Κοίτα, είσαι πολύ έξυπνη. Προλαβαίνεις ακόμα να μπεις σε κάποιο καλό κολέγιο. »
Βέβαια σε αυτή την συμπεριφορά την προέτρεπε και η μητέρα της που συνεχώς της θύμιζε την μεγάλη ανταγωνιστικότητα του χώρου: Maureen: «Η Jody δεν θα τα καταφέρει ποτέ. » Μητέρα: «Αυτή από την Βοστόνη;» Maureen: «Όχι, αυτή είναι η Eva. Η Eva είναι καλή. Έχει τρομερό άνοιγμα. Είναι δύστροπη όμως. Ευτυχώς, ο Jonathan τη μίσησε κιόλας.» Μητέρα: «Λες ότι θα πάρουν εσένα την Anna και την Emily;» Maureen: «Ναι. Έχεις δει την Emily τελευταία; Όποιος χορέψει πα ντε ντε μαζί της, θα χρειαστεί γερανό. » Αυτές ήταν οι συζητήσεις με την μητέρα της μέχρι να γνωρίσει τον Jim Gordon στην ετήσια γιορτή της εταιρείας.
Ο Jim ήταν ένας μελλοντικός γιατρός που δούλευε σαν σερβιτόρος την ημέρα της γιορτής. Στο πρόσωπο του Jim η Maureen βρήκε αυτό που της έλειπε τόσο καιρό αλλά και αυτό που την έκανε πραγματικά χαρούμενη. Σύντομα ο χορός βρέθηκε σε δεύτερη μοίρα και τα αποτελέσματα ήταν εμφανή. Οι καθηγητές άρχισαν να της κάνουν παρατήρηση για τον τρόπο που χόρευε. Ο Jim την έκανε να καταλάβει σιγά-σιγά ότι ο χορός δεν ήταν αυτό που ήθελε να κάνει. Πρώτα από όλα, θεωρούσε άρρωστο ότι έτρωει να το κάνει εμετό για να διατηρήσει τα κιλά της. Της έλεγε ότι δεν αξίζει να αρρωστήσει για οποιονδήποτε στόχο εκείνη όμως υποστήριζε ότι έχει πάρει κάποιες αποφάσεις και πρέπει να κάνει κάποιες θυσίες για να τις πετύχει (
Ο καιρός περνάει και αρχίζουν οι πρόβες στο θέατρο για την μεγάλη παράσταση. Ο τραυματισμός του Erik την έκανε να σκεφτεί τι σημαίνει για εκείνη ο χορός. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο χορός για εκείνη ήταν μια διαρκεί πίεση, που την έκανε δυστυχισμένη. Έτσι αποφασίζει να δώσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε κάποια που πραγματικά της αξίζει, την Eva. Το επόμενο που έπρεπε να κάνει ήταν να αντιμετωπίσει την θυμωμένη μητέρα της. Της εξήγησε ότι για εκείνη ο χορός ήταν δυστυχία και ότι αν πραγματικά την νοιαζόταν έπρεπε να το καταλάβει. Ο χορός ήταν πάντα το όνειρο της μητέρας που εξαιτίας του ακατάλληλου σώματος δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει ποτέ για αυτό και έσπρωχνε τόσο πολύ την Maureen να χορέψει. Η Maureen πήγε σε ένα κολέγιο να σπουδάσει και να ζήσει τη ζωή της όπως ήθελε εκείνη.
Ας μιλήσουμε λίγο και για τους άνδρες χορευτές της σχολής. Γι αυτούς τα πράγματα, ίσως ήταν πιο εύκολα! Ο Charlie και ο Sergei είναι χαρισματικοί χορευτές και δεν αντιμετώπισαν ιδιαίτερα προβλήματα για να αποδείξουν το ταλέντο τους. Αυτό που ήθελαν πάντα ήταν να χορεύουν και το πέτυχαν. Ο Charlie δείχνει μία ιδιαίτερη συμπάθεια στην Jody με αποκορύφωμα να της ζητήσει να βγουν για ραντεβού στα γενέθλια του Erik καθώς έκαναν βόλτα με το τουριστικό πλοιάριο. Όταν η Jody αρνήθηκε εκείνος παρέμεινε καλός φίλος της, μέχρι να συνειδητοποιήσει η Jody πόσο της ταίριαζε. Τελικά, ο Charlie επιλέχτηκε για την επαγγελματική εταιρεία χορού του Jonathan ενώ τον Sergei τον δέχτηκαν στην σχολή χορού του San Francisco.
Ο Erik είναι ακόμα ένας χαρισματικός χορευτής. Ο Erik επιλέγεται στην χορογραφία του Cooper αλλά ένας τραυματισμός του απαγορεύει να συμμετάσχει στην γιορτή της σχολής και να αποδείξει σε όλους το ταλέντο του. Όμως, παρόλο τον τραυματισμό του ο Jonathan τον επιλέγει στην εταιρεία του ανάμεσα σε τόσους χορευτές, δείχνοντας έτσι του ότι δεν έλαβε υπόψη μόνο την τελική εκδήλωση που έτυχε να τραυματιστεί αλλά όλη την χορευτική του πορεία μέσα στη σχολή! Γιατί ένας χορευτής δεν πρέπει να κρίνεται μόνο από μία ατυχία αλλά και από την προσπάθεια που έχει κάνει για να φτάσει σε ένα επίπεδο! Του έδωσε έτσι την δυνατότητα να κάνει τα όνειρα του πραγματικότητα.
Τελικά, η ταινία Center Stage ακολουθεί τα όνειρα και τις προσπάθειες έξι χαρισματικών νέων που θέλουν να ασχοληθούν επαγγελματικά με τον χορό. Μέσα από αυτές τις προσπάθειες ανακαλύπτουν τους πραγματικούς τους εαυτούς και τι είναι αυτό που θέλουν πραγματικά να κάνουν…
Η Jody απευθυνόμενη στους γονείς της, την Maureen και τον διευθυντή της σχολής λέει χαρακτηριστικά: « Αυτό είναι ότι καλύτερο μου έχει συμβεί ποτέ. Δεν θέλω να πάω σε κολέγιο. Θέλω να χορέψω. Επί δέκα χρόνια… ήθελα σαν τρελή να είμαι μπαλαρίνα στην ακαδημία χορού.»
Η Eva στην προσπάθεια της καθησυχάσει την Jody και την Maureen μία μέρα πριν την μεγάλη παράσταση τους εξηγεί τι σημαίνει ο χορός για εκείνη : «Άρχισα όμως να χορεύω πολύ πριν αυτά τα &%$% μαθήματα… και θα συνεχίσω και όταν τελειώσουν. Μέχρι αύριο έχω ακόμα μία μέρα. Δεν χορεύω πια γι αυτούς. Χορεύω για μένα. να χορέψω.»
Η Maureen έχοντας συνειδητοποιήσει τι ακριβώς σημαίνει ο χορός για εκείνη μιλάει στη μητέρα της και της εξηγεί : « Δεν θέλω να γίνω μπαλαρίνα. Αν ήταν αυτό που ήθελα, δεν θα ήμουν τόσο δυστυχισμένη όσο είμαι. Θα είχα φίλους. Θα μπορούσα να κοιμηθώ. Δεν θα έκανα εμετό τα μισά από όσα τρώω. Μα δεν μ΄ ακούς; Σου λέω ότι είμαι δυστυχισμένη και άρρωστη. Δεν μπορώ να το κάνω άλλο. Δεν ενδιαφέρεσαι για μένα; Το δικό σου όνειρο είναι. Και για σένα μετράει περισσότερο από όσο μέτρησε ποτέ για μένα. Το έκανα μέχρι τώρα αλλά δεν μπορώ άλλο. Θα χαίρομαι που βρήκα κάτι που αγαπώ στ’ αλήθεια… αντί για κάτι που έτυχε να κάνω καλά. Εγώ δεν είμαι εσύ μαμά. Εσύ δεν είχες τα σωστά πόδια. Εγώ δεν έχω την καρδιά.»
Ο Erik, ο Charlie και ο Sergei δεν αναφέρουν τίποτα για την σημασία του χορού στη ζωή τους αλλά μπορούμε να το καταλάβουμε από το πόσο πολύ διασκεδάζουν όταν χορεύουν οποιοδήποτε είδος μουσικής κι αν χορεύουν...
Να σου πω ειρήνη, για τα μουσικά κομμάτια που ακούγονται στη ταινία και για τουσ χώρουσ γυρισμάτων , τι έχεις να πεις? Πάντος αυτό που έχω να πω είναι οτι αν και σχολή καλσικού μπαλέτου θα περίμενε κανείς οτι οι χωρογραφιές θα είναι υπο το ακουσμα κλασικής μουσικής αλλά....
Η αμερικανική σχολή μπαλέτου είναι μία παγκοσμίως γνωστή σχολή χορού και άρα είναι εξοπλισμένη με οτιδήποτε μπορεί να χρειαστεί ένας επαγγελματίας χορευτής. Άλλωστε ο διευθυντής της σχολής ο Jonathan Reeves ήταν παλιότερα γνωστός και ταλαντούχος χορευτής κι έτσι ξέρει από πρώτο χέρι τι θα έπρεπε να διαθέτει η σχολή για να θεωρείται εξοπλισμένη κατάλληλα για επαγγελματίες και μη χορευτές. Η σχολή είχε οκτώ αίθουσες μόνο για χορό και άλλους χώρους όπως τα δωμάτια που έμεναν οι μαθητευόμενοι χορευτές και βιβλιοθήκες για να μελετούν τα μαθήματα τους τις ώρες που δεν χορεύουν. Οι αίθουσες διδασκαλίας χορού ήταν αρκετά μεγάλες και οι τοίχοι τους ήταν καλυμμένοι με καθρέφτες για να μπορούν να βλέπουν οι χορευτές αν κάνουν σωστά τις κινήσεις. Επίσης όπως όλες οι αίθουσες μπαλέτου ήταν εξοπλισμένες με μπάρες για να μπορούν να στηρίζονται οι χορευτές όταν κάνουν τις διάφορες ασκήσεις τους.
Όσον αφορά την μουσική, που ακούγεται στην ταινία, όπως ανέφερες είναι κυρίως κλασσική αφού μάθαιναν να χορεύουν μπαλέτο. Αυτή η μουσική ακουγόταν κυρίως στην αρχή των μαθημάτων και στα μαθήματα της χορογραφίας του Jonathan. Ευτυχώς, για μένα δεν είναι όλη η μουσική υπόκρουση της ταινίας, κλασσική αφού στην χορογραφία του Cooper ακούγεται μία περισσότερο μοντέρνα και ζωηρή μουσική. Βασικά σε αυτή την χορογραφία ακούγονται πολλά είδη μουσικής. Ακούγεται κλασσική μουσική αλλά και πιο ζωντανή και πιο χαλαρή αναλόγως το θέμα της κάθε σκηνής της χορογραφίας. Επίσης, ένα ακόμα διαφορετικό είδος μουσικής ακούγεται, όταν η παρέα πάει να διασκεδάσει σε ένα club, όπου χορεύει salsa. Τέλος, ακούγεται ακόμα ένα διαφορετικό είδος μουσικής από την κλασσική, και αυτό όταν η Jody πηγαίνει σε μία άλλη σχολή, όπου ζητάει να χορέψει οτιδήποτε άλλο εκτός από μπαλέτο, κι έτσι την βλέπουμε να χορεύει μία πιο μοντέρνα και ζωηρή μουσική.
25 σχόλια:
Ο χορός είναι ένας τρόπος για να εκφράσει κάποιος τα συναισθήματα του...!!!
Η 'Κεντρική Σκηνή' ακολουθεί τα όνειρα και τις ελπίδες μίας ομάδας νέων αλλά και αισιόδοξων μαθητευόμενων χορευτών! Στόχος τους...να γίνουν γνωστοί στον τόσο σκληρά ανταγωνιστικό κόσμο του επαγγελματικού χορού! Για να τον πετύχουν, θυσιάζουν τις καθημερινές απολαύσεις της ζωής, αφιερώνοντας τους εαυτούς τους στο μπαλέτο αποδεικνύοντας ότι είναι καλύτεροι...!!!
Η Jody, η Eva, η Maureen, ο Erik, ο Charlie και ο Sergei είναι οι πέντε νέοι χορευτές που διεκδικούν μία θέση στην αμερικανική σχολή μπαλέτου που διευθύνει ο αυστηρός Jonathan Reevers. Οι πέντε αυτοί πρωταγωνιστές διαφέρουν μεταξύ τους ως προς τα όνειρα, την αγάπη τους για τον χορό καθώς και για τον τρόπο ζωής τους.
Μπορεί να διαφέρουν στο χαρακτήρα αλλά όλα αυτα τα παιδιά κανουν τα πάντα για τον χορό!!
Για την Jody, την βασική πρωταγωνίστρια της ταινίας, ο χορός ήταν κάτι το οποίο το ήθελε από πάντα και παρόλες τις αντιδράσεις των γονιών και των καθηγητών της. Κατάφερε να φτάσει στο τέλος και να κάνει τα όνειρα της πραγματικότητα! Είναι χαρακτηριστική η φράση της μητέρας της στην αρχή του έργου που την περίμεναν με τον πατέρα να βγει από την οντισιόν: "Είμαι κακή μητέρα που θέλω να μην περάσει?". Και ο πατέρας της απαντάει: "Εγώ διαφωνούσα από την αρχή!". Όταν η Jody κατάφερε να περάσει και να ξεκινήσει τα μαθήματα στην σχολή χορού, οι εντυπώσεις που είχε δημιουργήσει στους καθηγητές για το ταλέντο της δεν ήταν καθόλου ευχάριστες! Είναι χαρακτηριστική η φράση μιας από τις καθηγήτριες της σχολής: "Ποιός έφερε εδώ αυτή την ατάλαντη!". Απογοητευτικές ήταν και οι αντιδράσεις του διευθυντή της σχολής, ο οποίος καλώντας την στο γραφείο του, της λέει: "Δεν ευθείαζεις σωστά τα πόδια! Θέλεις πολλή δουλειά σ' αυτό! Και δεν έχεις τρομερά πόδια! Ενώ είσαι πολύ όμορφη, δεν έχεις το κατάλληλο σώμα! Σε 4 μήνες θα έχουμε την επίδειξη μπροστά σε 3000 άτομα. Την οντισιόν θα παρακολουθήσουν όλα τα μεγάλα ταλέντα της χώρας. Κι από ότι έδω δει μέχρι τώρα δεν μπορείς να πάρεις μέρος! Κι αν δεν είσαι τότε στη σκηνή δεν θα μπορέσεις να βρεις πουθενά δουλειά!"
Πριν όμως παει η Jody στην σχολή χορού , στην είσοδο του κτιρίου στην μέρα που πήγαινε να ενταχτεί στο δυναμικό της σχολής, συναντάει ένα από τα μεγαλύτερα αστέρια ,τον Cooper Nielson.Φοβερός χορευτής αλλά και γνωστός γυναικάς θα έλεγα!! Εκείνος τη βλέπει οτι δυσκολεύεται να κουβαλήσει τις βαλίτσες της και τη ρωτάει αν θέλει βοήθεια και εκείνη γοητεύεται μονο και μόνο που της μιλάει...Από αυτή τη σκηνή ισως ο θεατής αντιλαμβάνεται οτι κατι αρχίζει να γίνεται εδώ....
Η Jody, φαίνεται να είναι ερωτευμένη μαζί του κι εκείνος δεν δείχνει να του είναι τελείως αδιάφορη! Ένα απόγευμα, η Jody, πηγαίνει σε μία σχολή χορού για να μπορέσει να χορέψει χωρίς την πίεση των καθηγητών και των βημάτων του μπαλέτου! Εκεί συναντά τον Cooper, ο οποίος μετά την "προπόνηση", την οδηγεί σπίτι του! Ύστερα από αυτό το βράδυ, λίγο καιρό αργότερα ανακοινώνονται οι ρόλοι που θα αναλάβουν οι χορευτές για την μεγάλη εκδήλωση που θα γίνει στο τέλος της χρονιάς!Η Jody, ο Erik και ο Charlie, θα πρωταγωνιστήσουν στο νέο μπαλέτο του Cooper!Αυτή η επιλογή του Cooper, έκανε την Jody ακόμα περισσότερο να νομίζει ότι ο Cooper, αισθανόταν όπως εκείνη! Ευτυχώς για εκείνη (όπως αποδείχτηκε στο τέλος της ταινίας) έκανε λάθος!
Στην πραγματικότητα, ο ρόλος που διαδραμάτησε ο Cooper στην ζωή της Jody, ήταν διαφορετικός από αυτόν που νόμιζε αρχικά εκείνη! Ο Cooper, ήταν αυτός που πίστεψε από την αρχή στο χορευτικό ταλέντο της Jody και την ανέδειξε στο τόσο δύσκολο κόσμο του μπαλέτου! Την επέλεξε σαν βασική πρωταγωνίστρια στην εκδήλωση που έγινε στο τέλος της χρονιάς, αλλά της πρότεινε να είναι η βασική πρωταγωνίστρια στην νέα ομάδα μπαλέτου του που ξεκίνησε, ύστερα από μία μεγάλη επιχορήγηση που του έδωσε μία πλούσια θαυμάστρια του! Ο Cooper, ήταν ίσως ο μοναδικός μέσα στη σχολή που πίστεψε στο ταλέντο και στην ψυχή της Jody από την αρχή!
Αλλά εκτός από την Jody, υπήρχαν κι άλλοι που παιρνούσαν μαζί τους τις δικές τους αγωνίες! Η επόμενη βασική πρωταγωνίστρια της ταινίας είναι η Eva! H Εva δεν έχει καμία σχέση με τον χαρακτήρα της Jody! Για τον διευθυντή και τους καθηγητές της σχολής έχει το τέλειο σώμα, αλλά έναν δύσκολο αντιδραστικό χαρακτήρα! Δεν φοβάται να έρθει σε κόντρα σχεδόν με όλους τους καθηγητές! Όμως, όταν κάνει λάθος ξέρει να υποχωρεί! Δεν φοβάται να μιλήσει και να πει τι σκέφτεται είτε είναι σωστό είτε είναι ασέβεια προς τον ομιλητή της!
Στην αρχή την βλέπουμε να διαγωνίζεται για την αμερικανική σχολή μπαλέτου. Από τις αρχικές συζητήσεις με τους φίλους της παρατηρούμε ότι δεν έχει φιλοδοξίες και όνειρα αφού σκεφτόταν να μην πάει στην σχολή αλλά να δουλέψει σε ένα εστιατόριο.Η πρώτη συνάντηση της με την συγκάτοικο της την Maureen δεν ήταν πολύ καλή και γενικά η Eva άργησε να συμπαθήσει την Maureen. Στο πρώτο μάθημα είναι η τελευταία που πάει δέχοντας έτσι την επίπληξη του διευθυντή της σχολής και καθηγητή της . Γενικά η εμφάνιση της ήταν απαράδεκτη: Μασούσε τσίχλα και ήταν ντυμένη με διαφορετικό τρόπο από αυτόν που αρμόζει η σχολή και συγκεκριμένα ο κώδικας ντυσίματος της σχολής.
Δεν δίσταζε να σχολιάζει αρνητικά μεγάλους και καταξιωμένους χορευτές όπως τον Cooper Nielson και την Kathleen Dawnahiou. Αφού παρακολούθησε όμως την χορευτική παράσταση στη γιορτή της σχολής συνειδητοποίησε ότι αξίζει να προσπαθήσει. Έτσι στο επόμενο μάθημα έτρεχε για να είναι στην ώρα της και ήταν ντυμένη σύμφωνα με τον κώδικα ντυσίματος της σχολής. Όμως ξέρει να προστατεύει τους φίλους της και δεν διστάζει να έρθει σε αντιπαράθεση ακόμα και με τους καθηγητές για αυτούς, όπως έκανε και με Jody γιατί θεωρούσε άδικο να της κάνει συνέχεια παρατηρήσεις η δασκάλα της. Βλέπει τι περνάει η Jody και θέλει να την βοηθήσει και να την εμψυχώσει όσο καλύτερα μπορεί.
Εκείνη ήταν που πρότεινε να βγουν να διασκεδάσουν σε μπαρ. Αφού πέρασαν οι μέρες, τα αποτελέσματα για το ποιος θα πάει τι σε ποια χορογραφία βγήκαν και η Eva είχε δεύτερο ρόλο στη χορογραφία του Jonathan. Σε συζήτηση που είχε με τον Erik υποστήριξε ότι: «Για να πάρεις καλό ρόλο θα πρέπει να σε πάει το αφεντικό». Οι σχέσεις της με τον Jonathan συνέχισαν να παραμένουν στο ίδιο άσκημο επίπεδο και η Eva να αντιδράει σε ότι κι αν λέει ο Jonathan. Ίσως τα πράγματα να τα ξανασκέφτηκε όταν της μίλησε η δασκάλα της και της είπε ότι όλοι οι χορογράφοι θα είναι σαν τον Jonathan και ότι θα πρέπει να αποδείξει την αξία της χορεύοντας όσο καλύτερα μπορεί και όχι με το να τους κατηγορεί. Ακολουθώντας τις συμβουλές της αφοσιώθηκε ακόμα περισσότερο στον ρόλο της, αν και δεύτερος, κάνοντας πρόβες μόνη της στο σκοτάδι. Ο καιρός περνάει και βρισκόμαστε μία μέρα πριν την μεγάλη τελετή.
Πιστεύει ότι εκείνη ύστερα από αυτά που έκανε τον Σεπτέμβριο δεν της αξίζει να την διαλέξει ο Jonathan και λέει, ότι άρχισε πολύ καιρό πριν τα μαθήματα χορού και θα συνεχίσει να χορεύει και αφού τελειώσουν όλα. Η νύχτα πέρασε και η μέρα έφερε πολλές εκπλήξεις που κανένας δεν περίμενε αφού τον πρωταγωνιστικό ρόλο δεν τον χόρεψε η Maureen όπως ήταν κανονισμένο αλλά η Eva εντυπωσιάζοντας με τον ανάλαφρο τρόπο που χόρεψε . Ύστερα από αυτή την παράσταση και βγάζοντας ασπροπρόσωπο τον Jonathan καταφέρνει επάξια να κερδίσει μία θέση από στο μπαλέτο του. Κατάφερε τελικά να συμβιβαστεί με τους καθηγητές, τον διευθυντή και γενικότερα το εκπαιδευτικό σύστημα της σχολής, όπως δείχνει το χαμόγελο της με τον διευθυντή της στο τέλος της ταινίας. Το όνειρο έγινε πραγματικότητα αν και με δυσκολία λόγω της ιδιόρρυθμης συμπεριφορά της αλλά της άριστης τεχνικής της.
Η Maureen βρισκόταν στην σχολή από εννιά χρονών και όπως ήταν φυσικό είχε την καλύτερη τεχνική μέσα στη σχολή. Ήταν το πρότυπο των καθηγητών της σχολής και είχε μία σίγουρη θέση στην εταιρεία του Jonathan ( εικόνα ). Για να πετύχει είχε κάνει πολλές θυσίες. Οι σχέσεις της με τους υπόλοιπους μαθητές της σχολής δεν ήταν οι ιδανικότερες και ειδικά με την Eva που φάνηκαν να αντιπαθούν η μία την άλλη από την πρώτη τους κίολας συνάντηση. Ήξερε ότι είχε την καλύτερη τεχνική στη σχολή και αυτό την έκανε να φέρεται εγωιστικά σε όλους. Στην περίπτωση μάλιστα που η Jody πήγε στο γραφείο του Jonathan και εκείνος την έκανε να απογοητευτεί από τον εαυτό της και ειδικότερα το σώμα της, η Maureen αντί να την υποστηρίξει έκανε την εξής συζήτηση:
Maureen: « Κι αν είχε δίκιο; »
Jody: «Τι;»
Maureen: «Ας είμαστε ειλικρινείς. Δεν είσαι σαν τα πιο πολλά κορίτσια εδώ. Υστερείς πολύ στην τεχνική σε σχέση με τις άλλες. Κοίτα, είσαι πολύ έξυπνη. Προλαβαίνεις ακόμα να μπεις σε κάποιο καλό κολέγιο. »
Βέβαια σε αυτή την συμπεριφορά την προέτρεπε και η μητέρα της που συνεχώς της θύμιζε την μεγάλη ανταγωνιστικότητα του χώρου:
Maureen: «Η Jody δεν θα τα καταφέρει ποτέ. »
Μητέρα: «Αυτή από την Βοστόνη;»
Maureen: «Όχι, αυτή είναι η Eva. Η Eva είναι καλή. Έχει τρομερό άνοιγμα. Είναι δύστροπη όμως. Ευτυχώς, ο Jonathan τη μίσησε κιόλας.»
Μητέρα: «Λες ότι θα πάρουν εσένα την Anna και την Emily;»
Maureen: «Ναι. Έχεις δει την Emily τελευταία; Όποιος χορέψει πα ντε ντε μαζί της, θα χρειαστεί γερανό. »
Αυτές ήταν οι συζητήσεις με την μητέρα της μέχρι να γνωρίσει τον Jim Gordon στην ετήσια γιορτή της εταιρείας.
Ο Jim ήταν ένας μελλοντικός γιατρός που δούλευε σαν σερβιτόρος την ημέρα της γιορτής. Στο πρόσωπο του Jim η Maureen βρήκε αυτό που της έλειπε τόσο καιρό αλλά και αυτό που την έκανε πραγματικά χαρούμενη. Σύντομα ο χορός βρέθηκε σε δεύτερη μοίρα και τα αποτελέσματα ήταν εμφανή. Οι καθηγητές άρχισαν να της κάνουν παρατήρηση για τον τρόπο που χόρευε. Ο Jim την έκανε να καταλάβει σιγά-σιγά ότι ο χορός δεν ήταν αυτό που ήθελε να κάνει. Πρώτα από όλα, θεωρούσε άρρωστο ότι έτρωει να το κάνει εμετό για να διατηρήσει τα κιλά της. Της έλεγε ότι δεν αξίζει να αρρωστήσει για οποιονδήποτε στόχο εκείνη όμως υποστήριζε ότι έχει πάρει κάποιες αποφάσεις και πρέπει να κάνει κάποιες θυσίες για να τις πετύχει (
Ο καιρός περνάει και αρχίζουν οι πρόβες στο θέατρο για την μεγάλη παράσταση. Ο τραυματισμός του Erik την έκανε να σκεφτεί τι σημαίνει για εκείνη ο χορός. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο χορός για εκείνη ήταν μια διαρκεί πίεση, που την έκανε δυστυχισμένη. Έτσι αποφασίζει να δώσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε κάποια που πραγματικά της αξίζει, την Eva. Το επόμενο που έπρεπε να κάνει ήταν να αντιμετωπίσει την θυμωμένη μητέρα της. Της εξήγησε ότι για εκείνη ο χορός ήταν δυστυχία και ότι αν πραγματικά την νοιαζόταν έπρεπε να το καταλάβει. Ο χορός ήταν πάντα το όνειρο της μητέρας που εξαιτίας του ακατάλληλου σώματος δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει ποτέ για αυτό και έσπρωχνε τόσο πολύ την Maureen να χορέψει. Η Maureen πήγε σε ένα κολέγιο να σπουδάσει και να ζήσει τη ζωή της όπως ήθελε εκείνη.
Ας μιλήσουμε λίγο και για τους άνδρες χορευτές της σχολής. Γι αυτούς τα πράγματα, ίσως ήταν πιο εύκολα! Ο Charlie και ο Sergei είναι χαρισματικοί χορευτές και δεν αντιμετώπισαν ιδιαίτερα προβλήματα για να αποδείξουν το ταλέντο τους. Αυτό που ήθελαν πάντα ήταν να χορεύουν και το πέτυχαν. Ο Charlie δείχνει μία ιδιαίτερη συμπάθεια στην Jody με αποκορύφωμα να της ζητήσει να βγουν για ραντεβού στα γενέθλια του Erik καθώς έκαναν βόλτα με το τουριστικό πλοιάριο. Όταν η Jody αρνήθηκε εκείνος παρέμεινε καλός φίλος της, μέχρι να συνειδητοποιήσει η Jody πόσο της ταίριαζε. Τελικά, ο Charlie επιλέχτηκε για την επαγγελματική εταιρεία χορού του Jonathan ενώ τον Sergei τον δέχτηκαν στην σχολή χορού του San Francisco.
Ο Erik είναι ακόμα ένας χαρισματικός χορευτής. Ο Erik επιλέγεται στην χορογραφία του Cooper αλλά ένας τραυματισμός του απαγορεύει να συμμετάσχει στην γιορτή της σχολής και να αποδείξει σε όλους το ταλέντο του. Όμως, παρόλο τον τραυματισμό του ο Jonathan τον επιλέγει στην εταιρεία του ανάμεσα σε τόσους χορευτές, δείχνοντας έτσι του ότι δεν έλαβε υπόψη μόνο την τελική εκδήλωση που έτυχε να τραυματιστεί αλλά όλη την χορευτική του πορεία μέσα στη σχολή! Γιατί ένας χορευτής δεν πρέπει να κρίνεται μόνο από μία ατυχία αλλά και από την προσπάθεια που έχει κάνει για να φτάσει σε ένα επίπεδο! Του έδωσε έτσι την δυνατότητα να κάνει τα όνειρα του πραγματικότητα.
Τελικά, η ταινία Center Stage ακολουθεί τα όνειρα και τις προσπάθειες έξι χαρισματικών νέων που θέλουν να ασχοληθούν επαγγελματικά με τον χορό. Μέσα από αυτές τις προσπάθειες ανακαλύπτουν τους πραγματικούς τους εαυτούς και τι είναι αυτό που θέλουν πραγματικά να κάνουν…
Πιο αναλυτικά:
Η Jody απευθυνόμενη στους γονείς της, την Maureen και τον διευθυντή της σχολής λέει χαρακτηριστικά: « Αυτό είναι ότι καλύτερο μου έχει συμβεί ποτέ. Δεν θέλω να πάω σε κολέγιο. Θέλω να χορέψω. Επί δέκα χρόνια… ήθελα σαν τρελή να είμαι μπαλαρίνα στην ακαδημία χορού.»
Η Eva στην προσπάθεια της καθησυχάσει την Jody και την Maureen μία μέρα πριν την μεγάλη παράσταση τους εξηγεί τι σημαίνει ο χορός για εκείνη : «Άρχισα όμως να χορεύω πολύ πριν αυτά τα &%$% μαθήματα… και θα συνεχίσω και όταν τελειώσουν. Μέχρι αύριο έχω ακόμα μία μέρα. Δεν χορεύω πια γι αυτούς. Χορεύω για μένα. να χορέψω.»
Η Maureen έχοντας συνειδητοποιήσει τι ακριβώς σημαίνει ο χορός για εκείνη μιλάει στη μητέρα της και της εξηγεί : « Δεν θέλω να γίνω μπαλαρίνα. Αν ήταν αυτό που ήθελα, δεν θα ήμουν τόσο δυστυχισμένη όσο είμαι. Θα είχα φίλους. Θα μπορούσα να κοιμηθώ. Δεν θα έκανα εμετό τα μισά από όσα τρώω. Μα δεν μ΄ ακούς; Σου λέω ότι είμαι δυστυχισμένη και άρρωστη. Δεν μπορώ να το κάνω άλλο. Δεν ενδιαφέρεσαι για μένα; Το δικό σου όνειρο είναι. Και για σένα μετράει περισσότερο από όσο μέτρησε ποτέ για μένα. Το έκανα μέχρι τώρα αλλά δεν μπορώ άλλο. Θα χαίρομαι που βρήκα κάτι που αγαπώ στ’ αλήθεια… αντί για κάτι που έτυχε να κάνω καλά. Εγώ δεν είμαι εσύ μαμά. Εσύ δεν είχες τα σωστά πόδια. Εγώ δεν έχω την καρδιά.»
Ο Erik, ο Charlie και ο Sergei δεν αναφέρουν τίποτα για την σημασία του χορού στη ζωή τους αλλά μπορούμε να το καταλάβουμε από το πόσο πολύ διασκεδάζουν όταν χορεύουν οποιοδήποτε είδος μουσικής κι αν χορεύουν...
Να σου πω ειρήνη, για τα μουσικά κομμάτια που ακούγονται στη ταινία και για τουσ χώρουσ γυρισμάτων , τι έχεις να πεις? Πάντος αυτό που έχω να πω είναι οτι αν και σχολή καλσικού μπαλέτου θα περίμενε κανείς οτι οι χωρογραφιές θα είναι υπο το ακουσμα κλασικής μουσικής αλλά....
Η αμερικανική σχολή μπαλέτου είναι μία παγκοσμίως γνωστή σχολή χορού και άρα είναι εξοπλισμένη με οτιδήποτε μπορεί να χρειαστεί ένας επαγγελματίας χορευτής. Άλλωστε ο διευθυντής της σχολής ο Jonathan Reeves ήταν παλιότερα γνωστός και ταλαντούχος χορευτής κι έτσι ξέρει από πρώτο χέρι τι θα έπρεπε να διαθέτει η σχολή για να θεωρείται εξοπλισμένη κατάλληλα για επαγγελματίες και μη χορευτές. Η σχολή είχε οκτώ αίθουσες μόνο για χορό και άλλους χώρους όπως τα δωμάτια που έμεναν οι μαθητευόμενοι χορευτές και βιβλιοθήκες για να μελετούν τα μαθήματα τους τις ώρες που δεν χορεύουν. Οι αίθουσες διδασκαλίας χορού ήταν αρκετά μεγάλες και οι τοίχοι τους ήταν καλυμμένοι με καθρέφτες για να μπορούν να βλέπουν οι χορευτές αν κάνουν σωστά τις κινήσεις. Επίσης όπως όλες οι αίθουσες μπαλέτου ήταν εξοπλισμένες με μπάρες για να μπορούν να στηρίζονται οι χορευτές όταν κάνουν τις διάφορες ασκήσεις τους.
Όσον αφορά την μουσική, που ακούγεται στην ταινία, όπως ανέφερες είναι κυρίως κλασσική αφού μάθαιναν να χορεύουν μπαλέτο. Αυτή η μουσική ακουγόταν κυρίως στην αρχή των μαθημάτων και στα μαθήματα της χορογραφίας του Jonathan. Ευτυχώς, για μένα δεν είναι όλη η μουσική υπόκρουση της ταινίας, κλασσική αφού στην χορογραφία του Cooper ακούγεται μία περισσότερο μοντέρνα και ζωηρή μουσική. Βασικά σε αυτή την χορογραφία ακούγονται πολλά είδη μουσικής. Ακούγεται κλασσική μουσική αλλά και πιο ζωντανή και πιο χαλαρή αναλόγως το θέμα της κάθε σκηνής της χορογραφίας. Επίσης, ένα ακόμα διαφορετικό είδος μουσικής ακούγεται, όταν η παρέα πάει να διασκεδάσει σε ένα club, όπου χορεύει salsa. Τέλος, ακούγεται ακόμα ένα διαφορετικό είδος μουσικής από την κλασσική, και αυτό όταν η Jody πηγαίνει σε μία άλλη σχολή, όπου ζητάει να χορέψει οτιδήποτε άλλο εκτός από μπαλέτο, κι έτσι την βλέπουμε να χορεύει μία πιο μοντέρνα και ζωηρή μουσική.
Δημοσίευση σχολίου